|
Andrzej Jermaczek, Paweł Pawlaczyk: Natura 2000 u progu - ochrona elementów europejskiego dziedzictwa przyrodniczego w Polsce |
|||||||||
|
7.4. Popularne elementy planów ochrony i zarządzania
7.4.1. Analiza SWOT
Bardzo często stosowaną w pracach nad opracowaniem planów, programów i strategii metodą podsumowywania diagnozy stanu czegokolwiek - np. obiektu, obszaru, elementu przyrody, gałęzi gospodarki - jest zestawianie jego silnych stron, słabości, istniejących zewnętrznych szans (możliwości) oraz zewnętrznych zagrożeń. Od angielskich nazw tych czterech list (strenghts, weakness, oportunities, threats) zestawienie takie nazywa się analizą SWOT. Silne i słabe strony to wewnętrzne, "dobre i złe" cechy badanego obiektu. W przypadku cennych obszarów przyrodniczych silną stroną jest to, co świadczy o ich walorach, bogactwie, wyjątkowości; słabą - przejawy degradacji, degeneracji, zniekształceń, sztucznego zubożenia. Szanse i zagrożenia to zjawiska zachodzące w środowisku zewnętrznym, które mogą wpływać na rozpatrywany obiekt. Dla cennych obiektów przyrodniczych mogą to być np. powszechne, ekonomicznie indukowane procesy zmian w użytkowaniu ziemi, generalne zmiany poziomu wód gruntowych, klimatu, tendencje zmian świadomości społecznej, możliwości finansowania Ten bardzo prosty schemat zestawienia jest równocześnie syntetyczny i przejrzysty. To właśnie dlatego jest stosowany bardzo szeroko w planowaniu, nie tylko w ochronie przyrody.
Analiza SWOT - przykład: Wybrana populacja żółwia błotnego.
Znając treść analizy SWOT łatwo sprawdzić jakość planu ochrony czy zarządzania, programu czy strategii odnoszącej się do poddanego analizie elementu. Dobry plan to taki, który wykorzystuje i wzmacniają silne strony, poprawia słabe strony, wykorzystuje szanse, a minimalizuje zagrożenia.
|
|||||||||